JA! ontwerp


Exposities

 

Gogyoshi Art Project (International)

Exposities • 12 maart 2015

 

Een project dat al loopt vanaf half 2012, maar waar ik nu pas iets over ga vertellen. Het Gogyoshi Art Project (International). Het is schandalig dat ik hier niet eerder iets over heb geschreven, maar ik ga het nu proberen goed te maken.

Voortkomend uit het project ‘100 artworks from the world for Fukushima’, waarbij 264 kunstwerken uit 30 landen van

150 kunstenaars werden geëxposeerd, is het project ‘The Gogyoshi Art Project’ (GAP) gestart door Ed Hanssen en Fred van Welie. Deze start was ongeveer in de zomer van 2012. Aanleiding voor beide projecten was de ramp met de kernreactor in Fukushima op 11 maart 2011.

Gogyoshi Art Project = a ‘GAP’ = een kloof.

Een kloof tussen twee culturen, oost en west. Door middel van dit project wordt geprobeerd om die kloof een beetje te dichten.

Wat is een Gogyoshi?

Een Gogyoshi is een dichtvorm die is uitgevonden door de Japanse dichter Taro Aizu. De enige regel die voor deze gedichten geldt is dat ze uit vijf regels bestaan, verder hoeft het niet te rijmen of ergens anders aan te voldoen. Taro heeft diverse gedichten geschreven over zijn geboortestad Fukushima na aanleiding van de ramp in 2011. Een aantal van deze gedichten zijn door Ed Hanssen vertaald en 10 daarvan vormen de inspiratiebron voor de kunstenaars die deelnemen aan het GAP project.

De oorspronkelijke insteek van het project is dat er per provincie maximaal tien kunstenaars kunnen deelnemen en dat er in elke provincie een expositie opgezet zal worden. Tot nu toe hebben we een aantal pronvincie aangedaan:

- Flevoland: 17 november 2012 t/m 31 januari 2013 in Lelystad Loods#32
- Gelderland: 17 januari 2013 t/m 2 februari 2013 in Wageningen op de Technische Universiteit
- Noord Holland: 28 februari 2013 t/m 30 april 2013 in Amsterdam, het Slangenpand aan de Spuistraat
- Limburg: maart 2013 in Kerkrade, in De Post (niet aan meegedaan)
- Friesland: 2 november 2013 t/m 17 november 2013 in Grou(w), in de Expomeer

De melkboer liet dit bericht achter
op het prikbord van zijn nieuwe werkplaats,
“Als de reactor niet was ontploft
had ik geen zelfmoord gepleegd”
Hij was toen 54 jaar.

De kat
onwetend
likt
Cesiumregen
van haar natte vacht.

Echter is het niet alleen bij Nederland gebleven. Ook buitenlandse kunstenaars pikten het project op en sloten zich aan. Daardoor is de naam ook aangepast en is er het stukje ‘International’ aan teogevoegd, afgekort dus ‘GAPI’.

Zo is de eerst tentoonstelling over de grens dan ook snel een feit. Helaas heb ik hier zelf niet aan deelgenomen, maar het was een geslaagd succes in München. Voorafgaand aan de opening van deze expositie heb ik de mogelijkheid gehad om samen met een aantal anderen GAP-pers, Taro Aizu persoonlijk te ontmoeten in Amsterdam. Hij was vanuit Japan gekomen om bij de opening in Duitsland te zijn en had daaromheen een reis door Europa uitgestippeld die in Nederland begon. Samen met hem zijn we naar het Van Goghmuseum geweest, hebben we over de grachten gevaren en heeft hij mogen beleven dat Ajax kampioen werd.

Op het moment dat ik deze blog schrijf is inmiddels alweer de derde tentoonstelling in Portugal werkelijkheid geworden. Afgelopen week is die geopend. Ik ben erg trots dat ik aan deze tentoonstellingen wel kan deelnemen. Het begon afgelopen najaar in Faro (Portugal) en heeft nu dus alweer twee vervolgtentoonstellingen. Echter blijft het hier niet bij. Op dit moment is bekend dat deze zomer een expositie zal starten in Zuid-Korea!!! Ik ben dan ook druk bezig met het maken van een nieuw werk en hoop dan ook aan deze bijzondere reis te mogen gaan deelnemen. Het is namelijk de bedoeling dat het in augustus start in het Haegeumgang Theme Museum en dat het daarna een jaar op tournee gaat langs ten minste zeven locaties. Hoe tof is dat?

Aarde en wind,
peren en perziken,
katten en mensen,
mogen alle wezens
in Fukushima herleven.

 

 

 

 

<< Terug naar het Blog